top of page

De seminario morsacensi anni 2003

 

 

Le latin vivant semble en progression depuis quelques années, tant en Europe qu’en Amérique du Nord. Si le terme recouvre, malheureusement, le meilleur comme le pire (en ce dernier registre, mentionnons les essais de rock en latin ou les traductions de l’infâme bande dessinée Titeuf), on ne peut, en général, que se réjouir de ces progrès.

On trouvera ci-dessous, à titre d’illustration, le compte-rendu d’une ses­sion organisée l’an passé à Morschach, en Suisse, que nous reproduisons tel qu’il est paru dans la revue Vox Latina [1]. Ce n’est qu’un exemple parmi d’autres. Cet été 2004, en France, outre les traditionnelles Feriæ latinæ à Frigolet (en juillet), une quarantaine de latinistes se sont réunis à Rocamadour (en juillet aussi) pour vivre exclusivement en latin durant une semaine. Des sessions analogues ont eu lieu en Belgique et en Suisse, tandis que l’A.C.P.L. (Amicitia Catholica Pro Latinitate) organisait en Allemagne, près de Cologne, sa première session d’études. Français et Allemands, Suédois et Américains purent ensemble non seulement travailler sur Tacite, saint Augustin ou Hrotsvita (moniale du Xe siècle qui écrivit, sur des sujets chrétiens, des comédies imitées de Térence), mais aussi prier et bavarder, ar­gumenter et plaisanter, toujours en latin, avec d’autant plus de joie et d’ami­tié qu’une même foi catholique les unissait [2].

 

Le Sel de la terre.

 

*

  

 

 

ANNUUM LATINITATIS VIVÆ seminarium nostrum a die 20 usque ad diem 26 mensis Iulii, anno Domini bis millesimo tertio, Morsaci, apud Suicos, habitum est. Helvetiæ montes, enarrantes gloriam Creatoris, prospectus perpulcher fuerunt ex septem nationibus congressis participibus : pater Cælestis Eichenseer et Sigrides Albert (moderatores), Germani ; Victorius Ciarrocchi (alias gladiator Romanus), Italus ; Haraldus Franz, Germanus ; Echardus Geißel, Germanus ; Eberardus Hildebrand et nepos eius Björn-Frederik Gœdelt, Germani (iste particeps iuvenissimus fuit, sedecim annos tantum habens. Laudamus !) ; Adolfus Hess, Germanus ; Simona Karlhuber, Austria ; Richardus Linke, Suicus ; Rosa Menna, Itala ; Erica Roth, Suica ; Elfrieda Schmitt (alias ulula), Germana ; Annalotta Unsold, Germana ; Doris Pfaff, Germana. Seminario quoque interfuerunt quattuor religiosi, tres Dominicani : P. Ludovicus-Maria Francogallus, fr. Alfonsus et fr. Angelicus Americani, et unus Præmonstratensis : fr. Iacobus, Belga.

Fere omnes participes in deversorio “Bellevue” deversabantur, ubi optime ministrabantur. Gratias ! Cottidie institutiones hora nona inchohatæ sunt. De variis materiis pater Cælestis nobis locutus est, ut nos excitaret ad Ciceronianam linguam adhibendam. Gratias tibi agimus, pater, quod nostros errores linguæ patienter correxeris ! Post meridiem ab hora decima sexta usque ad horam duodevicesimam participes dividebantur in duos greges: alter rectus ab patre Cæleste colloquia antemeridiana persequebatur, alter rectus ab doctrice Sigride assiduitati dicendi studebat. Valde perita, doctrix Sigrides nobis exercitationes de vocabulario grammaticaque Latina proposuit. Post hæc, lectio textuum Latinorum fiebat. Auribus autem omnium participum optime disseruit de moda ut modus habitus externi, qui fundamentum habet in gustu temporis, in forma societatis et in moribus. « Vanitas vanitatum et omnia vanitas… » (Ecclesiastes 1, 2).

Feria quarta, institutiones non fuerunt ; spatium temporis datum est participibus, ut animum laxarent. Alii excucurrerunt in vicinam Morsaci regionem. Alii “ad bestias”, id est visere ad animalium sæptum, ierunt. Quattuor autem monachi silentium montium petierunt, ut opera Creatoris admirarentur. Præsentia cœtus nostri Morsaci in nos oculos convertit memoralium ephemeridis Helveticæ, cui nomen Neue Schwyzer Zeitung. Venerunt, ut nobis loquerentur de Latinitate viva. In ephemeride scripserunt “veros Romanos” Morsacum revertisse.

Ultimo die post cenam omnes participes convenerunt, ut seminarii finem festum haberent. Victorius noster magnifica disseruit, similiter Elfrida orationem habuit. Simona autem nostra imagines moventes nobis ostendit de fabula Shakespeariana, quam in schola discipulos suos docuisset. Religiosi tandem hoc canticum cantaverunt gratias agentes moderatoribus huius seminarii :

 

Quid de Latinitate hoc in seminario ?

Sitne in veritate, sitne simulatio ?

Fuit bonum iucundissimumque

Fuit utile ad addiscendum !

Gratias tibi Patri Cælesti !

Gratias tibi Doctrici Sigridi !

 

JACOBVS-MARIA VERMEIREN O.P.

 

*

  

 


[1]Vox Latina, Saraviponti (Saarbruck), t. 40 (2004), fasc. 156, p. 282.

[2] — Des après-midi de latin vivant sont prévus à Paris, cette année 2004-2005, les samedis 25 septembre, 27 novembre, 29 janvier, 12 mars et 28 mai. Pour tout renseignement, contacter l’A.C.P.L. (18, rue Saint-Jacques, 91410 Dourdan. Courriel : amicitiacatholica@yahoo.fr).

Informations

L'auteur

Le numéro

Le Sel de la terre n° 50

p. 237-238

Les thèmes
trouver des articles connexes

Télécharger le Pdf ici :

.

bottom of page